Lütfi Gedemenli

2013 yılı içerisinde hakkın rahmetine kavuşan, bununla sevenlerini üzen, tanınmayacak kadar kısa bir sürede gönlümüzde “iyi komşu” kavramını yeşerten, vakarlı duruşu ve cömertliğiyle hafızamıza kazınan, ölümün kaçınılmaz varlığını iliklerimize kadar hissettiren isim, Lütfi GEDEMENLİ. Yerli birkaç blog yazarının kaleme aldığı bu ismi Kahramanmaraşhaber‘deki naçizane köşemde ben de kaleme almak istedim.

Unutmayı, onlara yapılacak bir haksızlık olarak gördüklerimiz vardır. İşte rahmetli Lütfi hoca bu insanlardan biriydi. Ölüm takdir-i ilahi, elimizden bir şey gelmez ancak ölümün arkasından ahirete intikal eden bu iyi insanları elbette unutmak istemeyiz. Biz kalbinizin ve zihninizin hakkını hatırlayarak vereceğiz.

Güzel bahar aylarından yaz aylarına doğru, gökyüzünde güneşin sıkı aralıklarla, parlak bulutların arasından kaçamak yaparak tenimize tatlı tatlı dokunduğu bir gün… Ve bir adam. Aracının içinde, tatlı bir düş kurmak istercesine başını yaslamış. Usulca, kimseciklere sezdirmeden veda ediyor dünyaya…

İşte Lütfi Gedemenli böyle bir günde aramızdan ayrıldı. Onu tanıyan herkesi üzdü, bu ayrılış. Onu çok iyi tanıyacak kadar vaktimiz olmasa bile kısa sürede komşuluğun özünden esintiler vermeye başlamıştı. Rahmetli zaman zaman, anneme veya babama bakar, eliyle bahçemizdeki kirazları gösterir: “Komşu, kirazların vakti gelince, dalından koparıp yiyebiliriz değil mi?” diye şahsına münhasır bir tavırla sorardı. Genellikle takdir ederdim bu diri adamı. Çünkü istediği; “Yiyebilir miyiz?” değil. “Dalından koparıp yiyebilir miyiz?” idi. Ne demek dalından koparmak? Masamıza geldiğinde yenmiyor muydu bu kiraz? Belki de aradığımız fark buradadır. Sizin komşunuzun bahçesine girip yiyeceğiniz kiraz aynı zamanda yabancılık duygusunu yok etmenin, benimsemenin, samimiyeti körüklemenin ve kaynaşmanın kalpler arasındaki gizli mesajı olamaz mıydı? Aynı şekilde komşunuzu bahçenize davet edip ona meyveyi bizzat dalında ikram etmek en azından etmeyi istemek aynı şey değil midir? Her ne kadar komşuluğun sözlük anlamı evlerin birbirine yakın olması olsa da işte komşu olmak tam manasıyla budur. Bu yüzdendir ki “kirazı dalından koparıp yemek” Lütfi Gedemenli için bir arzu, bir heves, bir istek, bir neşe kaynağıydı. O komşularını sevdiği için Allah’ta ona sevildiği komşular nasip etti.

Lütfi hoca ölünce iyi bir komşumuzu ebediyete uğurladığımızı daha iyi anladık. Hoca iyi bir insan olarak hafızalarımızda ölünceye dek kalacaktır. Hesabı da inşallah kolay olmuştur ve inşallah naim cennetler içerisindedir. Allah bizlere de cenneti nasip etsin diyorum. Ve son olarak; toprağın bol, mekanın cennet olsun LÜTFİ GEDEMENLİ… Seni unutmayacağız.

Bu yazı Kahramanmaraş Haber’in köşe yazarı İlyas Ç. ‘a aittir. Öneri ve istekler için yorum yazınız.

gedemenli

Uykusuz Grafiker hakkında 25 makale
Kendi halinde takılan ve hoş beş yazılar yazan uykusuz adam.

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*